Categorie Gezin

Ik heb verwende kinderen

Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik ben zo'n moeder die met haar kinderen praat. Ik onderhandel. Ik luister. Ik kap driftbuien niet af door te roepen: en nu is het afgelopen! Ik probeer huilbuien niet te sussen – ssst, het is al goed, niet huilen. Ik zet mijn kinderen niet op de trap. Ik zie 'slecht gedrag' niet als slecht, maar als ondernemend, of gewoon 'gedrag' waarbij je soms je dag niet hebt, of dat je nog een beetje oefent met alle regels. Ik zie kinderen niet als potentiële dwarsliggers. Of etters. En als ze eens kwaad zijn of een beetje zeuren zet ik ze niet op de gang. Zo'n moeder dus.

Wat is er mis met de supernanny?

Zo af en toe keek ik weleens naar de supernanny. Ik was eigenlijk ook wel nieuwsgierig hoe zij het aanpakte. Ik zie dat ze oprecht betrokken is met de ouders en de kinderen en hen graag wil helpen. Het lijkt me ook best een aardig mens, die nanny Jo. Maar die aanpak van haar, die strijkt me tegen de haren in.

Borstvoeding in het verdomhoekje

Het felle debat over borstvoeding verhult het echte probleem; alle pro-borstpraat van zorgverleners ten spijt, faalt de echte begeleiding van net bevallen moeders. Het was weer een fijn weekje vol borstvoeding-bashen; wat begon met een serie tweets van VVD-prominent en…

Ouderlijke liefde onder voorwaarden

Hij schreef dertien boeken over opvoeding en onderwijs, zat in tv-shows als Oprah, schreef honderden artikelen voor kranten en tijdschriften en Time magazine noemde hem ooit "'s Lands meest uitgesproken criticaster van de fixatie op cijfers en toetsen in het onderwijs": Alfie Kohn. Toch is zijn werk in Nederland nog niet vertaald. Speciaal aan KROOST gaf Kohn vriendelijk toestemming zijn artikelen te vertalen. Onze vertaling van zijn 'Parental Love with Strings Attached' is daarin de eerste.